Дэлгэрэнгүй
Татаж авах Docx
Дэлгэрэнгүй уншаарай
Одоо, арван дөрөв: “Аялгууны төвд, тасралтгүй урсах аялгуунд умба,” жишээ нь хүрхрээ юм уу далайн эрэг. “Эсвэл боломжгүй бол...” заримдаа олон нийтийн газар, Гуань Инь (дотоод Диваажингийн) Аялгууны бясалгал хийх боломжгүй байдаг. Тэр тохиолдолд хэрэв та далайн эрэгт байвал магадгүй Ертөнцийн, байгалийн аялгуунд умбаарай. Жишээ нь Ниагра хүрхрээний дэргэд байвал тэр аялгуун дээр төвлөрч хүрхрээний цаана, байгалийн цаадах мөн чанарт уусан нэгдээрэй.Бүхий л модод, ус, гол мөрөн, чулуу, уулсын цаана хүч бий, үүнд төвлөрөөрэй. Хүрхрээний чимээг сонсоод үүний цаадах хүчин төвлөрвөл та эргээд Огторгуйтай уусан нэгдэнэ. Эсвэл үгүй бол, хэрэв боломжтой бол (дотоод Диваажингийн Аялгууны бясалгалаа хийгээрэй.) Тэгж бичсэн байна. Тэр дэлгэрэнгүй тайлбарласан байна, би юм хэлэхгүй ээ. Та нар мэдэж байгаа учраас хэрхэн хийхийг хэлэхгүй. “Эсвэл Аялгуугаа хийж, бүх аялгууны Аялгууг сонс.” Юу гэдгийг нь та нар мэднэ. Түүний хэлсэн зүйлийг би харуулж болох ч бусад хүмүүст мэдэгдэх хэрэггүй. За, Аялгуугаа хийж, бүхий л аялгууны Аялгуу болох (дотоод Диваажингийн) Аялгуугаа сонс. Одоо та нарт яг л Нектар голын ус шиг ойлгомжтой байх учиртай. Тийм биш үү? Тийм!Одоо арван тав: “Дуу авиа гарга,” жишээ нь Таван Ариун Нэрсээ “аажуухан унш, аажуухан давтаж, аялгуугүй төлөвт нэвтэрч, “Би”-дээ шилж.” Заримдаа та нар төвлөрч чадахгүй байна, сатаараад байна, энэ тэр гэдэг учраас дэргэд тань хэн ч байхгүй үед та нар Таван Ариун Нэрсээ магадгүй 15 минут ч юм уу хагас цаг, магадгүй нэг цаг чангаар унш гэж зөвлөнө. Тэгвэл бусдыг ч үймүүлэхгүй, бас нууцаа ч задлахгүй. Хүмүүс Тавдугаар Самадид байхад та тэр үед төвлөрч чадахгүй буйгаа бүү мэдэгд. Та нар автобусан дотор Таван (Ариун) Нэрсээ мэдэгдэлгүй гиншин уншиж, хамаг хөмсгөө зангидаад төвлөрөхийг хичээвэл хүмүүс та нарыг хаа нэгтээ аваачихгүй гэж үү? Хаана гэдгийг мэдэж байгаа, тийм үү? Автобусыг та бүхэлд нь үймүүлж буй талаар ярилтгүй, магадгүй жолоочийг галзууруулна. Тийм учраас эдгээр зүйлсийг бид ганцаараа үйлдэх ёстой, яагаад гэвэл энэ нь бидний хувийн зүйл шүү дээ. Төвлөрөхөд хэцүү үед энэ нь бидний хувийн асуудал. Бид эргэн тойрондоо байгаа бусад хүмүүсийн чихийг, бусад “Тавдугаар Түвшний ч юм уу Зургаадугаар Түвшний Их Багш нарын” чихийг үймүүлэхгүй. Хэн гэдгийг мэдэхгүй ч, гэх мэт хүмүүсийн. За... “Гэхдээ тэгээд та нар аялгуугүй төлөвт орж, эргээд жинхэнэ “Би” болдог.Арван зургаа... Бурхан минь, зуун арван хоёроос дөнгөж арван зургаад явж байна, Бурхан минь гэж! Түүнийг ингэж их ярьсныг мэдсэнгүй. Эртний Бурхад ингэж их ярьдаг байсныг, биднийхээр “том амтай” байсныг мэдсэнгүй. Би хэзээ ингэж их ярьдаггүй. Би ердөө л мянга арвыг заадаг байхад тэр ийм их зүйл заасан байна. Уг нь бол би энэ даяан дээр яръя гэж бодоогүй юм, учир нь би ахиж юу ярихаа мэдээгүй. Хэлж ярих ёстой зүйлсээ бүгдийг нь ярьсан гэж бодсон учраас та нарыг дадуулах ёстой гэсэн юм. Байнга сонсох шаардлагагүй, харин сонссон зүйлсээ дадуулах учиртай. Тэр нь илүү үр ашигтай. Гэвч бүгд тэнд суучхаад, “Багш аа, юм яриач” гээд чимээгүй дотроо хэлээд байхаар дарамт мэдрэх юм. “Багш аа, чанга ярь!” “Багш аа, цаг боллоо, лекц хийх юм уу, үг юм уу?” Ай даа, үнэхээр их дарамт мэдрэгддэг болохоор би бууж өгсөн. Та нарын таалалд бууж өгсөн. За за ямар нэг зүйл ярья гээд ингээд яриад байж байна. Та нартай ярьснаас чимээгүй байх нь илүү хэцүү. Тиймээс би за хамаагүй дээ, юу ч юм ярья, тэгвэл тэд бүгд чимээгүй болно гэж бодсон.Бид бүгд сонсоод дадчихсан учраас аниргүй байдлыг хүлээн зөвшөөрдөггүй. Маш хэцүү. Магадгүй гурван жилийн дараа та нар дасах байх. Гэвч энэ зуур та нар юу хийхийг мэдэхгүй, би ч бас юу хийхээ мэдэхгүй. Бид нэг нэгнийхээ мэдрэлийг барж, хэт их дарамт өгөх биз. Яг л долоон өдөр ам хамхисан даяан хийе гэж тангарагласан дөрвөн лам шиг. Тэд хамт сууж байтал гэнэт нэг лам чангаар, “Юу гээч, энэ даяанд бидний хэн нь ч юу ч ярьж болохгүйг санаарай!” гэдэг. Тэгтэл хоёр дахь нь, “Та яагаад одоо яриад унав?” гэв. Гурав дахь нь, “Бурхан минь, та хоёр сахилаа зөрччихлөө.” гэдэг. Дөрөв дахь нь “Би юу ч хэлээгүй. Ганцхан би л огт яриагүй!” гэв. За, би бас энд огт яриагүй ганц нь шүү.За. Та нарт төвлөрөхөд хэцүү байвал ямар ч хамаагүй үсэг сонгоод эхнээс нь дагахыг хичээж, аажмаар тэр үсгийн аялгууг сайжруулаад, сэрүүн бай. Магадгүй унтаж байхдаа өөрийгөө сэрээхийг хичээ, үнэхээр хэцүү л дээ. Тиймээс шинэ зүйл хийхийг хичээ, жишээ нь үсэг зохиож болно, ‘А’ эсвэл ‘Ом’ ч юм уу, эхнээс нь дагахыг хичээж... зөвхөн дотроо шүү, дэргэдэх хүнээ бүү үймүүл; ганцаараа бол болно л доо. Эхлээд тэр үсгийг дотроо эсвэл чангаар их болхи авиагаар хэлнэ, тэгээд дараа нь сайжруулсаар байгаад эцэст нь чимээгүй болно. Тэр үед та нар сэрүүн байна, эсвэл сэхээрнэ. Ядаж л “самадигаасаа” сэрүүн байна.Арван долоо: “Ямар нэг утаст хөгжмийн зэмсэг сонсож байхдаа тэдгээрийн нийлмэл төв аялгууг сонсож, улмаар хаа сайгүй нэгэн зэрэг оршоорой, эсвэл ядаж л хаа сайгүй нэгэн зэрэг оршихтой нэг болж, эсвэл ядаж үүнийг санаарай. Учир нь бид концерт үзэхдээ, эсвэл театрт очиход магадгүй (дотоод Диваажингийн) Гэрлийн бясалгалд төвлөрөх хэцүү байдаг ба юу ч хардаггүй учраас хөгжим сонсох ёстой болдог. Гэвч туршаад үз, хөгжим сонсож байхдаа төв ноотыг нь санахыг хичээ, бүх хөгжмийн нотгүй ноотыг сонсвол, тэр үед магадгүй та нар мөн хаа сайгүй нэгэн зэрэг орших төлөвт нэвтэрнэ. Тиймээс театрыг үзэж суух зуураа эсвэл хөгжим сонсож байхдаа та нар дотооддоо байж, эгэл дэлхийн зугаа цэнгэлд уусаж төөрөлдөхгүй. Ойлгов уу? (Тийм.) Би ойлгомжтой болгосон гэж найдъя.Бурхан минь, Тэр их ярьжээ. Дөнгөж 18 дээр л явж байна. Цааш нь уншиж зүрхлэхгүй нь. Хуудас эргүүлж зүрхлэхгүй нь. Бурхан минь, хар даа? Эсвэл маргааш орой үргэлжлүүлэх үү? Тийм, тэгье, тэгье. Хөөх, бараг есөн цаг болж байна. Бурханы аврал, хэн нэгэн цаг бүтээсэн нь Бурханы аврал. Би долоо хагасаас ярьж эхэлсэн, тийм үү? (Тийм.) Аль хэдийнээ нэг цаг хагас өнгөрч. Миний жижиг биед болэнэ урт хугацаа. Одоо арван найм: Энэ бүх толгой эргэм бодлуудаа арилгахын тулд та нар “Мэдрэмж тань улам гүнзгийрч аниргүйд уусах хүртэл нэг авиа гаргаж байгаад аажмаар улам багасгаж” болно. Эхлээд чангаар авиа гаргаж дараа нь арай намсгаж, эцэст нь нам гүм, Ертөнцтэй уусан нэгдэнэ. Заримдаа ингэж төвлөрдөг. Бид бол Таван Ариун Нэрс дээрээ ийм аргаар төвлөрч болно. Өөр хаа нэгтээгээс хайх шаардлагагүй. Таван (Ариун) Нэрсээ санах нь та нар маш хэцүү байдаг. Та нар өөр нэр ч юм уу өөр үсэг оруулж болохгүй. Илүү төөрөгдөл үүсгэнэ. Тиймээс хэрэв санаж байвал тэгээрэй, санаж байвал. Санахгүй бол мэдээж тухайн мөчид тархи тань юу л бодно барьж аваад зогсоогоорой. Яг тэнд нь зогсоогоод хийх ёстой зүйлээ л хий, тархи хаашаа тэнүүчилж, хаашаа явахыг хүсэж буйгаа мартаг.Бодол тархи үргэлж л хаа нэгтээ явж, дотроо ямар нэг зүйл хийхийг хүсэж байдаг учраас бид яг санасан газраа зогсоож, эргээд төвлөрөх хэрэгтэй. Магадгүй тэр мөчид (веган) зайрмаг бодож байдаг. Хэрэв бодлоо дагаад байвал таныг (веган) зайрмагийн дэлгүүрт аваачиж халаасыг тань хоосолж, цагийг тань гарздаж ахиад л (веган) мөхөөлдөс авхуулна. Тиймээс (веган) мөхөөлдөс бодсон яг тэр хоромд нь, та бясалгаж байвал эсвэл гэртээ байж, хүйтэнд гадагш гарч (веган) зайрмаг худалдаж авмааргүй байвал, цаг хугацаагаа ийм зүйлд гарзадмааргүй байвал, эсвэл “Маргааш хот руу орж, дашрамд нь чамайг хооллож, (веган) зайрмаг авч өгье” гэж өөртөө хэлж байвал одоо тэр (веган) зайрмагаа үсэг болгож чангаар хэлээд дараа нь тэр үсгээ дагаж улам бүр намссаар намссаар, үүнтэйгээ зохицолд хүрнэ. Ингэж л бид эргэж, тэнүүчлэх бодлоо ялдаг юм.Photo Caption: “БУРХАН Байгалийг Бүхэлд нь Үзэсгэлэнтэй Бүтээдэг”
