รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
เราคิดว่า ต้นไม้เติบโตจากพื้นดิน แต่แท้จริงแล้ว สารประกอบส่วนใหญ่ของต้นไม้ มาจากก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ที่มองไม่เห็นในอากาศ ด้วยพลังงานจากแสงแดด คาร์บอนนั้นจะกลายเป็นไม้แข็ง และในที่สุดก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่ง ของร่างกายเราและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเชื่อมโยงกัน ผ่านวัฏจักรของสสารเดียวกัน และ สิ่งที่ดูเหมือนแข็งแกร่งและถาวรนั้น แท้จริงแล้ว เป็นเพียงการจัดเรียงตัวของอะตอม ชั่วคราวเท่านั้น
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2026 ท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) ผู้เป็นที่รักยิ่งของเรา ได้แบ่งปันข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับ ลำดับชั้นทางจิตวิญญาณของโลกโดซี และข้อมูลเชิงลึกจาก พระมหากษัตริย์นู ท่านยังกล่าวถึงว่า โลกทางกายภาพนี้ เป็นภาพลวงตา:พ่อแม่ของเรา พระเจ้า พระผู้ทรงฤทธานุภาพ มาปาของเรา พยายามอย่างดีที่สุดเสมอ ที่จะมอบสิ่งที่ดีที่สุดทั้งหมดให้แก่เรา ชีวิตที่มีความสุขที่สุด ชีวิตที่ผาสุกที่สุด และแล้วมาปายังทรงอนุญาตให้คุณ เลือกที่จะมาสู่โลกนี้ ซึ่งไม่เหมือนพระเจ้า ไม่เหมือนในสวรรค์ แต่คุณอยากมา คุณอยากสัมผัส ความแตกต่าง ดังนั้นแม้แต่พระเจ้าก็ทรงอนุญาตให้ คุณลงมาเพื่อเรียนรู้สิ่งใหม่ ใหม่กว่าชีวิตในสวรรค์ แน่นอน และเพื่อให้คุณรู้สึกได้ว่า คุณได้สร้างบุญกุศลของคุณ คุณได้มีชีวิตของคุณ คุณได้รับพรของคุณนั่นคือสิ่งที่คุณคิด จนกระทั่งคุณลงมาที่นี่ และต้องทนทุกข์ทรมานไม่มีที่สิ้นสุด เพราะมันเป็นโลกที่แตกต่างที่นี่ ผลกระทบของการสั่นสะเทือนที่แตกต่าง พลังงานที่แตกต่าง มันไม่ราบรื่นและมีความสุข มีความผาสุกเหมือนชีวิตในสวรรค์ แม้ว่ามันจะเป็นสวรรค์ชั้นต่ำสุด มันก็ยังดีกว่า โลกทางกายภาพที่เป็นภาพลวงตานี้ เป็นล้านเท่า มันเป็นกายภาพ มันสัมผัสได้ มันมองเห็นได้ รับรู้ได้ แต่มันทั้งหมดนั้นเป็นภาพลวงตา มันแค่ถูกสร้างขึ้นจากพลังงานที่ไม่ดี เพื่อสร้างมันขึ้นมาและดักจับคุณไว้ ทำให้คุณคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงทั้งหมดลองนึกภาพต้นไม้ ราก และทุกสิ่ง ที่ประกอบกันเป็นต้นไม้ เราคิดว่ามันหยั่งรากอยู่ในโลก และถูกสร้างขึ้นโดยโลก จากโลก แต่แม้แต่นักวิทยาศาสตร์ก็รู้แล้วว่า พวกเขาถูกสร้างขึ้นจากอากาศ จากพลังงานในอากาศ จากส่วนประกอบบางสิ่งในอากาศ [...] ดังนั้น ลองนึกภาพว่า มนุษย์ก็เป็นเช่นนั้นเช่นกัน ดังนั้นส่วนประกอบมากมายมารวมกัน เพื่อสร้างมนุษย์ บางส่วนเป็นมนุษย์คนแรก และจากนั้นในครรภ์ผู้คนมองดูต้นไม้ และคิดว่าพวกเขางอกออกมา จากพื้นดิน คิดว่าพืชเติบโตจากพื้นดิน แต่ถ้าคุณถามว่า สสารนั้นมาจากไหน คุณจะพบว่า มันมาจากไหน ต้นไม้งอกออกมาจากอากาศหรือ? พวกเขางอกออกมาจาก... ไม่ พวกเขางอกออกมาจากอากาศสิ่งที่เป็นของแข็งอย่างต้นไม้ ส่วนใหญ่จะมาจาก สิ่งที่เรามองไม่เห็น ได้อย่างไร? มันฟังดูเหมือนเวทมนตร์! ดังนั้นเรามาดูกันเถอะว่า วิทยาศาสตร์กล่าวอย่างไร โดยอ้างอิงจากความรู้ที่ลึกซึ้ง ของริชาร์ด เฟยน์แมน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลผู้ล่วงลับ: น้ำไม่สามารถอธิบาย มวลส่วนใหญ่ของต้นไม้ได้ ในระหว่างการสังเคราะห์แสง ต้นไม้จะแยกน้ำออก และใช้ไฮโดรเจน และปล่อยออกซิเจนออกสู่อากาศ แต่ไฮโดรเจนมีน้ำหนักเบามาก ในขณะที่ไม้สร้างขึ้นจาก คาร์บอนเป็นหลัก ซึ่งคิดเป็นประมาณ 50% ของน้ำหนักแห้งของต้นไม้ ดังนั้นนี่คือปัญหา!ถ้าต้นไม้กินดินเพื่อเจริญเติบโต แล้วพื้นดิน ใต้ป่าเก่าทุกแห่ง ควรจะทรุดตัวลงเป็นแอ่งขนาดใหญ่ แต่มันไม่เป็นเช่นนั้น รากดูดซับแร่ธาตุต่าง ๆ เช่น ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม แต่แร่ธาตุเหล่านี้คิดเป็นเพียง 1-2% ของมวลแห้ง ดังนั้นวัสดุส่วนใหญ่ของต้นไม้ ต้องมาจากที่อื่น ที่ไม่ใช่ดินหรือน้ำ และคำตอบนั้น คาดไม่ถึงจริง ๆ: ต้นไม้เจริญเติบโตส่วนใหญ่ โดยการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) จากอากาศกินอากาศอย่างไรถึงเติบโตใหญ่โตได้? คาร์บอนเป็นวัสดุที่มีค่าที่สุด สำหรับสิ่งมีชีวิต เป็นเครื่องมือทางเคมีสารพัดประโยชน์ ที่คุณสร้างเกือบทุกอย่างจากมันได้ และคาร์บอนจำนวนมากลอยอยู่ ในอากาศ และมหาสมุทร สิ่งที่ทำให้พืชประสบความสำเร็จ อย่างเหลือเชื่อ คือเมื่อกว่าพันล้านปีก่อน บรรพบุรุษของพวกเขาดีกว่า สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ในการเก็บเกี่ยวคาร์บอน พวกเขาใช้มันเพื่อเติบโต และเติบโตต่อไปเรื่อย ๆ ทุกวันนี้ พืชคิดเป็น 80% ของชีวมวลบนโลก และเป็นพื้นฐาน สำหรับสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนทั้งหมด - สัตว์ทุกชนิด กินพืช หรือสัตว์ที่กินพืช เพื่อให้ได้คาร์บอนที่พวกเขาต้องการ ต้นไม้มีวิธีที่ชาญฉลาดเป็นพิเศษ ที่พืชค้นพบ ในการเก็บเกี่ยวคาร์บอน จำนวนมหาศาล ต้นไม้มีขนาดใหญ่และหนัก และพวกเขาจึงต้องการวัสดุจำนวนมาก แต่ชั้นบรรยากาศมีคาร์บอน เพียงประมาณ 0.04% เท่านั้น: 425 โมเลกุลคาร์บอนต่อล้านโมเลกุล ในอากาศ เพื่อให้ได้คาร์บอนหนึ่งตัน ต้นไม้ต้องแปรรูปคาร์บอนถึง 6,000 ตัน หรืออากาศ 5 ล้านลูกบาศก์เมตร! นี่เป็นปริมาณมหาศาลต้นไม้แก้ปัญหานี้ได้ โดยการสร้างโรงงานชีวภาพขนาดใหญ่ ในเรือนยอดของพวกเขา เครือข่ายของกิ่งก้าน กิ่งย่อย และกิ่งเล็ก ๆ นับแสน ๆ กิ่ง ค่อย ๆ เติบโต เข้าหาแสงแดด รองรับใบไม้ได้มากถึงหนึ่งล้านใบ ใบไม้เหล่านี้ทำหน้าที่ เป็นแหล่งผลิตขนาดเล็ก: ดึงทรัพยากรจากอากาศ รับน้ำและแร่ธาตุ จากราก ปล่อยของเสีย และแม้กระทั่งปรับเปลี่ยน สภาพภูมิอากาศในท้องถิ่นโดยพื้นฐานแล้ว ต้นไม้เป็นเครื่องจักร ที่ยื่นเข้าไปในอากาศ และดึงสสารออกมาสะสมไว้ ในรูปของแข็ง โดยใช้เพียงแสงแดด เป็นแหล่งพลังงาน ต้นไม้ทุกต้นที่คุณเคยเห็น คือบรรยากาศที่ตกผลึก นั่นหมายความว่า โต๊ะไม้ทุกตัว พื้นไม้ทุกแผ่น กระดาษทุกแผ่น เรือทุกลำ และป่าไม้ทุกผืน ล้วนเริ่มต้นมาจากก๊าซที่มองไม่เห็น น่าสนใจใช่ไหม!ดังนั้นเรารู้แล้วว่า วัสดุของต้นไม้มาจากไหน แต่คำถามหนึ่งยังคงอยู่: ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่มองไม่เห็น กลายเป็นไม้ที่แข็งได้อย่างไร? ต้นไม้ดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ ผ่านรูเล็ก ๆ ในใบของพวกเขา ที่เรียกว่าปากใบ โดยใช้แสงแดด พวกเขาเปลี่ยนคาร์บอนนั้น ให้เป็นโมเลกุล ที่ประกอบขึ้นเป็นร่างกายของพวกเขา พร้อมกับปล่อยออกซิเจนกลับคืน สู่ชั้นบรรยากาศ ต้นไม้หายใจเข้า ในสิ่งที่เราหายใจออก เราหายใจเข้า ในสิ่งที่พวกเขาหายใจออก เราเป็นหุ้นส่วน ในการเต้นรำของคาร์บอนและออกซิเจน ผู้ร่วมสร้างชั้นบรรยากาศ ที่ค้ำจุนชีวิตคุณอาจเคยเรียนคำว่า การสังเคราะห์แสงในโรงเรียน แต่คุณอาจไม่รู้ว่า กระบวนการนี้ จริง ๆ แล้วพิเศษเพียงใด เรามาดูกันอย่างถูกต้องกันเถอะ แสงแดดส่องถึงใบไม้ แสงมาจากดาวฤกษ์ ที่อยู่ห่างออกไปเกือบ 150 ล้านกม. นำพาพลังงานข้ามอวกาศที่ว่างเปล่า มันคือรังสีแม่เหล็กไฟฟ้ารังสีแม่เหล็กไฟฟ้าเมื่อคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเหล่านั้น กระทบกับโมเลกุลคลอโรฟิลล์ ภายในเซลล์ของใบไม้ ความไม่ธรรมดาก็เกิดขึ้นอิเล็กตรอนในโมเลกุลคลอโรฟิลล์ ดูดซับ พลังงานจากแสง กระตุ้นให้อิเล็กตรอนนั้น มีพลังงานสูงขึ้น มีการส่งต่อ อิเล็กตรอนที่มีพลังงานสูงขึ้นนั้นไปยัง ห่วงโซ่ของโมเลกุล ที่เรียกว่าห่วงโซ่การขนส่งอิเล็กตรอน และขณะที่มันเคลื่อนที่ มันจะขับเคลื่อนการสร้างแหล่งพลังงาน หลักที่เป็นสกุลเงินพลังงาน ที่เซลล์ใช้ในการทำงานนั่นคือปฏิกิริยาแสงปฏิกิริยาแสงรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า จับพลังงาน และเก็บไว้ในรูปของสารเคมี ตอนนี้ พืชใช้พลังงานที่เก็บไว้นั้น เพื่อทำบางสิ่ง ที่แทบไม่น่าเชื่อ มันใช้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ คาร์บอนไดออกไซด์ เป็นโมเลกุลที่เสถียร มันไม่สมัครใจ ที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของต้นไม้ แต่พืชฉลาดมาก พวกเขารู้วิธีใช้พลังงาน เพื่อบังคับคาร์บอน ให้จัดเรียงตัวใหม่ ผ่านลำดับปฏิกิริยาที่ยาวนาน คาร์บอนนั้น จะกลายเป็นกลูโคส — น้ำตาลอย่างง่าย ที่เป็นทั้งที่กำเนิดไฟฟ้า และหน่วยพื้นฐาน และเป็นแหล่งของคาร์บอนส่วนใหญ่ ในโลกสำหรับสัตว์ส่วนใหญ่พืชเชื่อมต่อโมเลกุลกลูโคส หลายพันโมเลกุลเข้าด้วยกัน เป็นสายยาวที่ซ้ำกัน เรียกว่าเซลลูโลส ซึ่งเป็นวัสดุ โครงสร้างหลัก ในผนังเซลล์ของพืชเซลลูโลส = ผนังเซลล์พืชพวกมันยังสร้างลิกนิน ซึ่งเสริมความแข็งแรง ให้กับผนังเซลล์เหล่านั้นและทำให้ เนื้อไม้มีความแข็งและความคงตัวด้วย ในระดับโมเลกุล ทั้งหมดนี้ยึดติดกัน ด้วยแรงแม่เหล็กไฟฟ้า ระหว่างอะตอม วัสดุเหล่านี้รวมกัน ก่อตัวเป็นโครงสร้าง ที่เราเรียกว่าไม้คาร์บอน → กลูโคส → เซลลูโลส + ลิกนิน → ไม้นั่นคือวิธีที่มันกลายเป็นต้นไม้ ที่คุณสามารถเอามือไปกดได้ และเรื่องราว ไม่ได้จบลงแค่ที่ต้นไม้พืชเป็นตัวกลาง เป็นสะพานเชื่อมระหว่างแสงแดด คาร์บอนในชั้นบรรยากาศ และห่วงโซ่อาหารที่ตามมา คาร์บอนในกล้ามเนื้อของคุณ ผิวหนังของคุณ อวัยวะของคุณ เซลล์ประสาทของคุณ - มันได้ผ่านวัฏจักรนี้มาแล้ว ณ จุดใดจุดหนึ่ง คาร์บอนนั้นเคยอยู่ในชั้นบรรยากาศ พืชดักจับมันไว้ กระบวนการทางเคมีเปลี่ยนรูปมัน อาหารนำพามันไป ในแง่หนึ่ง คุณคืออากาศที่ถูกจัดเรียง ใหม่เป็นร่างกายที่มีชีวิต - ยึดเหนี่ยวกันไว้ ด้วยพันธะแม่เหล็กไฟฟ้า และได้รับพลังงานจากแสงแดดโบราณ คาร์บอนในตัวคุณได้เดินทาง ผ่านชั้นบรรยากาศ พืช อาหาร และสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน ก่อนจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวคุณ เป็นเวลาหลายพันล้านปีแล้ว คาร์บอนได้หมุนเวียนอย่างต่อเนื่อง ระหว่างสิ่งมีชีวิต และชั้นบรรยากาศ ดังนั้น คุณจึงเป็นการจัดเรียง อะตอมชั่วคราวที่เคยเป็นส่วนหนึ่ง ของสิ่งอื่น ๆ นับไม่ถ้วน ก่อนหน้าคุณ และจะเป็นส่วนหนึ่ง ของสิ่งอื่น ๆ นับไม่ถ้วนหลังจากคุณท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ (วีแกน) ผู้เป็นที่รักยิ่งของเรา ซึ่งอธิบายว่า มนุษยชาติมีการผูกมัดมากขึ้นเรื่อย ๆ กับโลกวัตถุ ได้อธิบายภาพทางวิทยาศาสตร์นี้ สะท้อนคำสอนของพุทธศาสนา:พระพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ในพระสูตรว่า เดิมทีมนุษย์ ไม่มีข้อจำกัดทางกายภาพ ไม่มีแม้แต่ร่างกาย พวกเขามาจากพระพรหม และพวกเขาท่องไปอย่างอิสระ ได้รับอิสรภาพ ในทุกวิถีทางที่เป็นไปได้ และแล้วพวกเขาเริ่มกิน สิ่งต่าง ๆ ที่สร้างขึ้นจากโลกนี้ ในโลกนี้ และพวกเขาปรากฏออกมา ในฐานะสิ่งมีชีวิตทางกายภาพ อย่างช้า ๆ แล้วทุกสิ่งสามารถมีอิทธิพล ต่อพวกเขาได้จากทุกทิศทาง รอบตัวพวกเขาได้อย่างช้า ๆ และพวกเขา หนักขึ้นเรื่อย ๆ และเหมือนกันกับทุกสิ่งรอบตัวพวกเขา มากขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นทุกสิ่งรอบตัวพวกเขา มีอายุขัย ทนทุกข์เนื่องจากสภาพอากาศ เนื่องจากสภาพแวดล้อม เนื่องจากสถานการณ์ต่าง ๆ แล้วมนุษย์ก็เป็นเช่นนั้นเช่นกันต้นไม้ทุกต้นเตือนเรา ไม่เพียงแต่ว่า เราไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่โดดเดี่ยว แต่เป็นข้อกิ่งไม้ในเครือข่าย อันกว้างใหญ่ของสสารและพลังงาน ที่เชื่อมต่อกับสิ่งมีชีวิตทุกชนิด มันยังเตือนเราให้ใช้ชีวิตอย่างมีสติใน โลกทางกายภาพที่เป็นภาพลวงตานี้ – ซึ่งสิ่งที่เราเห็นส่วนใหญ่ สร้างขึ้นจากอากาศที่มองไม่เห็น ขอให้วิญญาณของคุณจดจำ ตัวตนอันยิ่งใหญ่ของคุณเสมอ และเป็นอิสระจากพันธนาการ ของเนื้อหนัง และทุกสิ่งที่มีอิทธิพลต่อมัน แล้วคุณจะสามารถกลับไป สู่ที่ที่คุณเคยอยู่ ในแง่ของจิตวิญญาณ










