از آفریقا با عشق، قسمت ۸ از ۱۰

در این قسمت، یک گفت وگوی شاد در مورد موزهای آشپزی، استاد اعظم چینگ های را به تامل درباره معنای سرشار از محبت پیشکش موز، خنده به عنوان یک نشانه‌ ای از آسودگی معنوی، و ارزش عمیق تر خرد درونی هدایت می کند.

(این یکی را می خواهید که رسیده باشد.) این یکی را برای غذا میخورند، نه به عنوان...) (برای پخت و پز است.) بله. برای پخت و پز. (این پلانتین (موز آشپزی) است.) اما باید کمی رسیده شود، نه؟ (اگر برسد، مثل نوع معمولی آنقدر شیرین نیست.) اوه، واقعاً؟ اینطور که هست، میشود همین حالا خورد؟ (بله، آن را بپزید.) (این را معمولا می پزند.) (درسته.) چطور می‌پزید؟ آن را می جوشانید. (آن را بخارپز می کنند.) اوه، اوه. (اگر آن را بجوشانید خوب است، اما بخارپز کردن بهتر است.) آه، چون مایعش در داخل می ماند. بخارپزش می کنید و همانطور می خورید. دیگر صبر نمی کنید، درسته؟ اینطور خوب است. اوه، اوه، امروز خیلی چیزها یاد می گیرم. صبحانه فردا، خب؟ نه برای شما – شما می روید خانه تا بخوابید. شما فقط با چشم هایتان به موز دود بدهید و بعد آن فردا برای من می رسد. بله. پس دفعه بعد که با هواپیمای پر از دود می رویم، موزها را برمی داریم. پس مردم را دعوا نمی کنیم، بلکه نیروی منفی را برای نیروی مثبت به کار می گیریم.

(و وقتی در جولای بیایید، می بینید که مزرعه از اینها خیلی دارد.) پر از آن است. (خیلی هایش آماده خواهند شد.) اوه، خوبه. پس هرروز صبحانه خواهیم داشت. (مزرعه های زیادی هستند.) (درواقع میخواهیم این نوع موز را در مقیاس خیلی بزرگ تولید کنیم. فعلا می خواهیم که دست کم ۱۰۰ جریب داشته باشیم. من هم می خواهم آنهایی که کوچک هستند را بکارم.) چقدر...؟ (و باید مثل (موز شیرین.) موزهای شیرین باشد.) شاید آن پاکت کمک کند گوشه‌ای از مزرعه را درست کنید. (بله.) نمی دانم. اوه، لطفاً، لطفاً. یک گوشه دیگر درست کنید. یک گوشه.

خب. خیلی خوشحالم که آمده اید. نباید این را می آوردید. این سنگین است. و لازم نبود اینقدر زیاد می آوردید. شاید فقط سه تا، نمادین – کافی بود. سه تا برای تثلیث. (خوب است. چون بلیط ما خوب بود.) خوب بود؟ اضافه بار نبود؟ آه. فقط مردم آفریقا این کار را می کنند.

میدانید، آنها دو نماینده از بالاترین مرتبه آشرام را با موزها فرستادند، با محبت بسیار و فضای خانوادگی. اگر یک سبد طلا هم برایم بفرستید، اینقدر قدردانی ازش نمی شد. بنابراین، می گذارم همه از هدیه موز لذت ببرند. فقط موز نیست – محبتی است از استاد معنوی متعالی از آفریقا، نماینده همه مردم آفریقا. متوجه اید؟ و بطور ویژه رسانده شده – با دست تحویل داده شده. با دست حمل شده و با دست تحویل داده شده، با همه محبت و احترام. پس همه می توانند یک تکه از پوستش را بخورند و بقیه برای من است.

این برای همه کافی است. فردا – می توانیم فردا اینرا بخوریم، یا چند روز دیگر صبر کنیم؟ (بله.) واقعاً. باورم نمی‌شود. من که کارشناس موز نیستم، می دانید. (این برای خوردن آماده است.) واقعاً؟ مطمئن اید؟ اگر برایم اتفاقی بیفتد، شکایتم را تا آفریقا میبرم. می‌دانید. می دانید من آدمی نیستم که خیلی راحت فریب بخورم.

می دانید چطور غذایم را مطالبه می کنم، درسته؟ خب. (نه، از تجربه خودم به شما می گویم.) تجربه. اوه، بله، بله. از بچگی، درسته؟ (بله.) تجربه خودتان بهترین است. پس برای همین، فردا همه اینها را بخارپز می کنیم. چطور بخارپزش کنیم؟ فقط آن را در بخارپز بگذاریم. و بخار – چه مدت؟ (خب، به طور سنتی... نمی دانم کجا. اما درختی که روی آن رشد می کند برگهای خیلی بزرگ دارد. (بله.) بعد این برگ ها را تا می کنند و بعد در قابلمه آب می ریزید و بعد این یکی را بعد از پوست کندن میگذارند.) بعد از پوست کندن. (شما پوست میکنید، بله، آنها برایتان پوستش را می کنند.) اوه، و میگذارند روی برگ های... (بعد آن را در برگ های موز می بندند.) مثل کیک موز. (بعد همه را می پوشانند و بعد می جوشانند.) اوه، آن را می جوشانند. (موزها و برگ های موز را.) (اما آن با آب تماس پیدا نمی کند.) فهمیدم، چون به نوعی بخارپز کردن است. بله، حتی آنطور. پس حالا می شود... (اما برای راحتی می توانید فقط (کل آن را بخارپز کنید.) داخل آب بگذارید و (همانطور بجوشانید.) بعد از پوست کندن مثل سبزیجات بجوشانید. چی؟ (و می پزید، تا بخار از موز بیرون برود، تا نترکد. یا چیزی شبیه این.) اوه، مثل بمب.

(ما پوستشان را می کنیم.) اوه، بد نیست. بد نیست. موز را داخل می گذارید، بخارپزش می‌کنید و وقتش که رسید، می فرستندش اینجا روی میز. به سمت میز منفجر می شود، و ما آنجا با دهان باز منتظر می نشینیم. و موز مستقیم شلیک می شود توی دهان. این تکنیک مدرنِ خوردن موز آفریقایی است. پس، فردا چه کسی مسئولیت جوشاندن این موزها را بر عهده می گیرد؟ (ما انجام می دهیم. شانتال در آماده کردن موز و سس خیلی خوب است.) او بلد است؟ (ما یک سس درست می کنیم.) واقعاً. برای او دردسر درست می کنید. از او بپرسید آیا مایل است این را انجام دهد. (ما کمک می کنیم. دستیارهایش خواهیم بود.) (من در پوست کندن خیلی کُند هستم...) پوست کندن مشکلی ندارد. فقط آن را به جمعیت پرتاب کنید و در یک آن، پوستش کنده می شود. (ما آماده شان می کنیم.) بله. فقط یک موز برای هر دو نفر تعیین کنید و آنها پاره اش می کنند.

برادر، هرگز ندیده اید که یک استاد اینقدر بخندد؟ بله. شما خیلی جدی هستید. او کمتر جدی است. (می دانم.) چند وقت است با استاد هستید؟ بیشتر از او؟ (یازده سال.) و او؟ (پنج سال.) پنج سال و نیم؟ (پنج سال.) پنج سال. (بله. ما از رواندا می آییم.) تعجبی ندارد، شما فقط نصف وقتی که او می خندد می خندید. او یازده سال با استاد بوده است. او راحت‌تر است. استاد او را از سر تا پا "زده" است. و حالا خیلی نرم و انعطاف پذیر است. شما پنج سال دیگر یا شش سال دیگر لازم دارید. (خب.) بله و بعد می توانید مثل او بخندید. تا آن وقت، او از شما جلو زده.

بله، درسته. هرچه بیشتر با استاد باشید، برایتان آسان تر است که به همه چیز بخندید. (دقیقا، بله.) فقط یکی بودن با موقعیت - نه برای خندیدن، بلکه برای یکی شدن با موقعیت. (موقعیت، بله.) و هیچ مانعی با پیرامون احساس نمی کنید. احساس می کنید فوراً در آن حل می شوید، و فقط یکی از آنها هستید. برای همین ما راحت می‌خندیم، یا شریکِ مقابل را می فهمیم. اما طریقه ای که استادتان شما را تعلیم داده خوب است – یازده سال؟ شما را اینطور کرده. شما حتماً ازقبل مانند او بوده اید. درسته؟ (حتی از او هم سرسخت تر بودم.) می بینید، داریم به شما می خندیم، اما این بهایی است که وقتی کسی اطراف نیست باید بپردازید.

اسم شما چیست؟ فراموش کردم. (بوکا.) بوکا؟ (مو‌یامبی.) مو‌یامبی. یعنی چه – «مو‌یامبی»؟ (مو‌یامبی یعنی «کمک کننده».) چه؟ (یک کمک کننده.) کمک کننده. و شما؟ (بوکا وقتی است که کسی عطسه می کند...) می گویند: «عافیت باشه.» (می گویند: «بوکا».) عافیت باشه، درسته؟ (که در واقع یعنی وقتی که کسی دارد غرق می شود و شما به او می گویید: «غرق نشو، لطفاً بیا بالا.») اوه، واقعاً؟ (پس فرایندِ بالا آمدن بجای غرق شدن «بوکا» است.) پس شما حالا بالا آمده اید؟

اوه، خوب است. این را استاد انتخاب کرده یا از بدو تولدتان بوده است؟ (نه، اسم من همین است. اینها «مو‌یامبی»، «باواسی»، «وتو ایکیرا» هستند. اینها نام های استاد هستند. «مو‌یامبی» یعنی «کمک کننده»، «باواسی» یعنی «مهربان»، «وتو ایکیرا» یعنی «کسی که به سرچشمه رسیده است».) اوه، پس «کمک کننده کسی که به سرچشمه رسیده است». درسته؟ (حدس میزنم معنی همین است.) می فهمم، می فهمم. پس به نوعی مانند یک دستیارِ استاد است، درسته؟

بله. فکر کنم زبان بهترتان فرانسوی است، درسته؟ (بله، زبان بهترم است، چون آن را یاد گرفتم از...) از کودکی. (کودکی، من...) بله. (من قبلاً کار میکردم در یک...) اوه. واقعاً؟ اما چطور انگلیسی هم صحبت می کنید؟ (از بنیاد یاد گرفتم.) (او از بنیاد یاد گرفته است.) اوه، بله؟ (بله.) فقط از آنجا یاد گرفتید؟ (بله، اما در بوستون هم درس خواندم.) در بوستون؟ اوه، می فهمم. می فهمم. در هاروارد؟ نه؟ (نه، کالج بوستون.) اوه،. بسیار خب. و مدت زیادی آنجا درس خواندید؟ (نه، تحصیلات تکمیلی ام بود. بعد از ام بی ای، برای یک دوره آنجا رفتم.) پس هر دوی شما هم در معنویت و هم در دانش دنیوی بسیار تحصیل کرده اید. پس استاد ده نفرِ برتر آفریقا را انتخاب کرده تا برای او کار کنند. (دانش معنوی بی نهایت است. پس...) بله، درسته. (ما فقط قدری از آن را داریم.)

اما می بینید چطور نخبه ها به پیش استاد می آیند. او تحصیلات خیلی کمی دارد. به یک مدرک بالا اهمیتی نداد، ولی چیزهای زیادی میداند، درباره علوم و زبان ها و همه این ها. پس می دانیم که دانش معنوی، برتر از هر دانش دنیوی است. خیلی از استادان هندی هم – آنها خیلی تحصیلات بالایی ندارند، اما با این حال خیلی ها به پیش آنها می روند. (اما شخصاً فکر می کنم که آنها به آن نیاز ندارند چون آنچه در این مدرسه معمولی یاد می گیرید، آنها از قبل آنرا می دانند.) بله، بله، بله. (...و شما چیزهای اشتباه را یاد می گیرید.) چیزهای اشتباه. و بعد، وقتی پیش استاد می آیید، باید همه ی آن را پاک کنید، (بله.) بله، نوار اشتباه را، ضبط اشتباه را. تا اینکه نوار دوباره پاک شود، تا چیزهای تازه و مفید ضبط شود. (بله.) شگفت انگیزست، شگفت انگیزست کاری که ما باید انجام دهیم.

و اینکه در این دنیا چطور فریب می خوریم. بله. بعضی از استادان ذن می گویند بهتر است از همان ابتدا کر و لال به دنیا بیاییم، و حتی نابینا، چون چشم ها در اینجا – نمی توانیم "حقیقت" را ببینیم. گوش ها– نمی توانیم "حکمت از خدا" را بشنویم. بله؟ و این حرفهایی که در این دنیا میگوییم - همه بی فایده اند، بی معنی اند. زبانی که از کودکی یاد می‌گیریم و اینهمه وقت و تلاش صرف بهبودش می کنیم، در برابر زبان (بهشتیِ درونی) که از درون می شنویم، بی ارزش است. درسته؟ و آن "سرچشمه" کل حکمت است. و کسی که آن زبان (بهشتیِ درونی) را در درون می شنود، همه زبان ها را می داند. درواقع اینطور است، چون استادِ درون همه زبان ها را صحبت می کند. تجلّیِ استاد در درون - هرچند استادِ بیرون نتواند یک یا دو زبان را صحبت کند، اما استاد درون به همه شاگردان، از کشورهای مختلف، با زبان های مختلف، به زبان خودشان پاسخ می دهد. بنابراین، در واقع زبان (بهشتیِ) درونی زبانِ همه زبان هاست - "سرچشمه" ی کل خرد و دانش، سرچشمه همه زبانها و موسیقی در این جهان. پس وقتی آن را داریم، همه چیز را داریم. واقعاً همین است – زیباست. روش ما زیباست. صوت (بهشتی) درونی زیباست.

ساعت چند است؟ فکر می کنم حالا باید رستگار شویم، درسته؟ (۱۱:۰۰ شب.) یازده؟ (۱۱:۱۰ شب.) اوه! چه سریع! (بله.) اوه!

Photo Caption: "همه ی عشق در عشق خدا می درخشد."

دانلود عکس